Milo de kleine beer woont diep in het bos en kijkt elke nacht naar de sterren. Op een avond gebeurt er iets bijzonders: een klein sterretje valt uit de lucht. Milo besluit dapper op pad te gaan om het sterretje te helpen.
Milo en de vallende ster
Milo ligt zoals elke avond in het zachte gras en kijkt naar de sterren. Maar ineens ziet hij iets vreemds: een klein sterretje valt uit de lucht.
“Dat hoort niet…” fluistert Milo verbaasd.
“Ik ga je helpen!”
Zonder aarzelen staat hij op en loopt het donkere bos in.
De zoektocht door het bos
De bomen fluisteren zacht in de wind terwijl Milo verder loopt. Hij voelt zich een beetje bang, maar ook heel dapper.
“Sterretje? Waar ben je?” roept hij.
Dan hoort hij een stem. Hoog in een boom zit een wijze uil.
“Het sterretje is bij de rivier,” zegt de uil rustig.
“Dank je!” roept Milo, en hij rent zo snel hij kan.
Een mooie nacht
Bij de rivier vindt Milo het sterretje. Het flikkert zachtjes, alsof het moe is.
“Maak je geen zorgen,” zegt Milo lief. “Ik help je.”
Heel voorzichtig pakt hij het sterretje op en loopt naar een open plek in het bos. Daar haalt hij diep adem en blaast zo hard hij kan omhoog.
Langzaam begint het sterretje te zweven, hoger en hoger de lucht in.
“Dank je, Milo…” fluistert het zacht.
Milo kijkt trots omhoog en glimlacht.
“Ik heb een ster gered,” fluistert hij.
Vanaf die nacht lijkt de hemel altijd een beetje mooier. ✨