Milo, Luna en Binky wandelden op een zonnige ochtend door het magische bos.
De vogels floten vrolijke liedjes tussen de bomen.
Overal glinsterden kleine lichtjes tussen de bloemen.
Luna huppelde nieuwsgierig voorop over het kronkelpad.
Binky sprong blij achter haar aan en struikelde bijna over een boomwortel.
Milo glimlachte rustig terwijl hij goed op zijn vriendjes lette.
Plotseling hoorden ze een zacht piepend geluid achter een grote struik.
Voorzichtig keken de Knoefies tussen de bladeren.
Daar zat een klein paars draakje met grote glinsterende ogen.
Het draakje zag er moe maar vriendelijk uit.

De Ontmoeting met Kukkidragon

“Hallo,” zei Luna zachtjes.
Het draakje zwaaide verlegen met haar kleine vleugeltjes.
“Ik heet Kukkidragon,” fluisterde ze.
“Ik ben op doorreis door het magische bos.”
Binky keek vol bewondering naar haar regenboogkleurige haartjes.
“Jij bent de mooiste draak die ik ooit heb gezien!” riep hij enthousiast.
Kukkidragon begon te giechelen.
Milo ging rustig naast haar zitten.
“Ben je helemaal alleen onderweg?” vroeg hij vriendelijk.
Kukkidragon knikte een beetje verdrietig.
“Ik zoek een plek om een paar dagen uit te rusten.”
Luna kreeg meteen een glimlach.
“Dan kom je toch gezellig bij ons logeren!”

Spelen in het Magische Bos

Kukkidragon vloog blij een rondje door de lucht.
Samen liepen de Knoefies naar hun gezellige huisje in het bos.
Onderweg plukten ze bloemen en zoete bosbessen.
Binky probeerde ook te vliegen door met grote bladeren te zwaaien.
Hij viel zachtjes in een stapel mos en iedereen moest lachen.
Later maakten ze een picknick bij de kabouterbeek.
Kukkidragon liet kleine kleurrijke vonkjes uit haar neus dansen.
De lichtjes zweefden als vuurvliegjes boven het water.
Luna verzon een spelletje waarbij iedereen over boomstronken moest springen.
Milo maakte warme honingkoekjes boven het kampvuurtje.
De geur verspreidde zich heerlijk door het hele bos.
Die avond zaten ze samen onder een deken van fonkelende sterren.

Een Verrassing voor Kukkidragon

De volgende ochtend hadden de Knoefies een verrassing bedacht.
Luna verzamelde bloemen voor een grote bloemenkrans.
Binky blies vrolijk op een fluitje van riet.
Milo bakte een speciale bessentaart.
Toen Kukkidragon wakker werd, stonden haar nieuwe vriendjes zingend voor haar neus.
Ze voelde zich warmer vanbinnen dan ooit tevoren.
“Ik heb nog nooit zulke lieve vrienden gehad,” zei ze zacht.
Kukkidragon vertelde verhalen over verre wolkenbergen en glinsterende drakenrivieren.
De Knoefies luisterden ademloos naar haar avonturen.
Samen dansten ze tussen de bomen terwijl magische lichtjes om hen heen draaiden.
Zelfs de uilen in het bos keken nieuwsgierig toe.
Het werd één van de gezelligste dagen ooit.

Een Vriendschap voor Altijd

Na een paar dagen moest Kukkidragon weer verder reizen.
De Knoefies vonden het jammer om afscheid te nemen.
Binky gaf haar een knuffel die bijna te stevig was.
Luna stopte een klein regenboogbloemetje in haar tasje.
Milo glimlachte warm naar haar.
“Je bent altijd welkom bij ons,” zei hij rustig.
Kukkidragon kreeg tranen van blijdschap in haar grote ogen.
Ze spreidde haar kleine vleugels en steeg langzaam op.
Boven het bos draaide ze nog één vrolijk rondje.
“Tot snel, lieve Knoefies!” riep ze blij.
Een spoor van magische glitterlichtjes bleef achter in de lucht.
Milo, Luna en Binky zwaaiden totdat ze helemaal verdwenen was tussen de wolken.
Vanaf die dag wisten de Knoefies dat echte vriendschap overal kan beginnen.
Zelfs midden in een magisch bos, met een klein draakje op doorreis.